Centraal Portugal: Coïmbra, de bovenstad

Voor onze verkenning van Coïmbra hadden we geen plan van bezienswaardigheden gemaakt. Alleen een bezoek aan de Joanina bibliotheek bij de universiteit was een wens en daarom kozen we deze als eerste doel. De universiteit is een van de oudste universiteiten van Europa; gesticht eind 13e eeuw, een aantal keren tussen Lissabon en Coïmbra verhuisd, maar sinds 1537 definitief in Coïmbra gevestigd. Daarnaast tamelijk uniek: gehuisd in het Koninklijk Paleis. En dat lag op de top van de heuvel, dus dat werd klimmen en traplopen! Zo konden we meteen kennis maken met de oude stad. De Igreja de Santiago bevond zich op onze weg: Romaanse bouwstijl, oorspronkelijk daterend uit de 12e eeuw en één van de oudste bouwwerken in dit gebied. De nieuwe tijd stelt nieuwe eisen: op veel plaatsen in de bovenstad lagen de straten open en werd gewerkt aan het leggen van kabels. Maandagochtend, het was nog stil in de stad.

 

Ingepakte gebouwen: geen kunstwerk van Christo, maar er waren diverse renovaties gaande. Op het plein voor de poort waren veel studenten in traditionele outfit actief, maar het was ons niet geheel duidelijk waar het om ging. Door de poort kwamen we op het grote "schoolplein", Pátio das Escolas. De ticketverkoop bleek evenwel op een paar straten afstand van de paleisgebouwen. Wij waren niet de enigen die terug moesten lopen en zoeken naar de juiste locatie. Een e-ticket is dan wel zo handig. Voor de Joanine bibliotheek geldt een tijdslot en het is zorg om wel op tijd te komen, anders is je beurt voorbij!

Terug op het plein hadden we nog een paar minuten om de gevels te bewonderen, de klokkentoren, het paleis dat in de steigers stond en te genieten van het mooie uitzicht over de benedenstad en de Mondego rivier.

Met de groep van 10.30 uur werden we toegelaten tot de bibliotheek: via de bibliotheek van de universiteitsgevangenis naar de Joanina bibliotheek. Prachtige bibliotheek met fraaie plafonds, veel houtwerk (eikenhout omdat dat het best bestand is tegen insecten) en bladgoud en boeken van onder tot boven, allemaal van voor 1800. Geen foto's, dat was niet toegestaan. Jammer dat je maar 10 minuten de tijd krijgt om hiervan te genieten. Dat laat eigenlijk geen ruimte om de toelichting via de QR codes te consumeren. De website biedt foto's en informatie:

https://visit.uc.pt/en/space-list/joanina

Rechts van de bibliotheek kwamen we bij de Capela de Sāo Miguel. Het is een kleine, maar schitterende kapel, oorspronkelijk van de eerste koning van Portugal (12e eeuw). De huidige kapel is het resultaat van renovaties in de 16e eeuw. Indrukwekkend schilder- en tegelwerk, een mooi barok orgel. Ook hier was de toegang geregeld om de kapel niet vol te laten lopen, maar zonder tijdslot of limiet. En dat is maar goed ook, want je raakt niet snel uitgekeken.

 

Bezoekers in korte broeken, studenten in vol ornaat, iedereen en alles liep in het paleis door elkaar. Bijzonder sfeertje. Rob vroeg een van de meisjes waarom zij in hun traditionele kleding liepen. Dat bleek voor verkiezingen te zijn - voor de studentenraad of iets dergelijks. Dat verklaarde de nogal opgewonden stemming in en rond het gebouw. Prompt deed de studente haar mantel af en sloeg hem Rob over de schouders (beetje klein?) en ik moest een foto maken. Zo spontaan! 

Door de jaren heen is het paleis omringd door vele nieuwe gebouwen waarin de diverse faculteiten zijn gevestigd. De botanische tuin behoort eveneens tot de universiteit. Deze is vrij toegankelijk voor publiek om er in alle rust te verpozen en van de fraaie aanleg en grote verscheidenheid aan planten en bloemen uit de hele wereld te genieten.

Vandaar liepen we terug naar de binnenstad, d.w.z. alleen de bovenstad om onze voeten een beetje te sparen. Een heerlijke lunchplank in een van de straatjes hielp daarbij ook goed! De gehaakte doeken hingen inmiddels overal in het straatje als spinnenwebben tussen de gevels en filterden het zonlicht in fijne patronen op de straat. 

Na een dag rondsjouwen was het heerlijk chillen met een glaasje wijn in de schaduw van ons terras, voordat we de avond afsloten in de stad. Coïmbra is een universiteitsstad en dat merk je aan de gezellige en ongedwongen sfeer, de vele en veelsoortige restaurantjes, bars en terrasjes en altijd wel ergens een straatconcert. Het is goed dat het toerisme weer op gang komt om een boost te geven aan de vrijetijdseconomie. Er is nog veel meer te zien en te beleven, maar wij gaan morgen weer wat verder noordwaarts en terug naar de kust. 

https://rondreizenportugal.com/over-portugal/lissabon-porto-coimbra/coimbra/

https://www.visitportugal.com/nl/NR/exeres/DEEF4334-BEC4-47F0-8365-0FA1D419AF1B

Schloss Corvey in Höxter

Het is zeer de moeite waard om het abdijcomplex van Corvey, in de directe omgeving van Höxter te bezoeken. 

De historie van de voormalige abdij Corvey begint in het jaar 822 met de bouw van de Karolingische abdijkerk, gewijd in 844. In de loop van de volgende eeuwen is er veel bijgebouwd en verbouwd, de rijksabdij was in het middeleeuwse Noord-Europa een belangrijk geestelijk, politiek en cultureel centrum. De Dertigjarige oorlog heeft een einde gemaakt aan de Karolingische abdijkerk en veel van de abdijgebouwen werden grotendeels verwoest. Een nieuw tijdperk brak aan in de tweede helft van de 17e eeuw onder de prins-bisschoppen. De kerk werd afgebroken en herbouwd; alleen het westwerk met de twee torens bleef bestaan. Het abdij-complex werd in barokke stijl verbouwd tot residentie met rijke decoraties in de vorm van pleisterwerk en plafondschilderingen. In de eerste helft van de 18e eeuw ontstonden de voor-gebouwen met de klokkentoren en de poort, de remise en het theehuis.

De abdijkerk is al indrukwekkend wanneer je er over het pad onder de lommerrijke bomen op aanloopt. Bij het betreden van het schip schittert de overdaad van de barok je in al zijn vormen en kleurenrijkdom tegemoet. Het balkon met het barokke orgel in de steigers, waaronder we doorliepen, wordt gedragen door gespierde engelen.

Het kerkhof en de buitengevels van kerk en abdijgebouwen ademen meer rust en eenvoud. Ook bij het betreden van het slot proefden we alleen nog de verstilde sfeer van het voormalige klooster in de lange, lichte gangen met zacht getinte pilasters en kruisgewelven. Het slot vormt een carré rond een even strakke binnentuin, vanwaar het licht de gangen binnenvalt. 

  

De abtengalerij. Aardig detail vond ik de handen in alle portretten.

Open deuren gaven toegang tot een tentoonstelling met betrekking tot de historie van Corvey. De middeleeuwse periode:

Een zilveren borstbeeld als relikwiehouder van de heilige Stephanus en de St. Vitus schrijn.

In het museum was ook een speciale tentoonstelling "Vor 500 Jahren - Der Kaiser ist tot - es lebe der Kaiser" ter gelegenheid van het sterfjaar 1519 van keizer Maximilan I, dat tevens het kroonjaar van Karel V zou zijn. Prachtige boeken en documenten zoals een houtgravure van Albrecht Dürer en historische documenten uit het Bourgondisch erfgoed getuigden van het rijke verleden.

Corvey in de barok

De verandering van prins-bisdom naar vorstelijk kasteel vindt plaats aan het begin van de 19e eeuw. Een etage hoger kwamen we in de historische woonvertrekken van landgraaf Amadeus von Hessen Rotenburg en zijn vrouw Elise. De inrichting en het Franse behang dat de muren van de verschillende kamers siert, behoren tot de late klassieke periode en het Biedermeier-tijdperk.

Het is de vorstelijke familiebibliotheek, bestaande uit ca. 67.000 boeken, die kamer na kamer vult. Mooie kamers met krakende houten vloeren en prachtige kasten met een collectie van vnl. Frans- Engels- en Duitstalige boeken, waaronder unieke exemplaren. Ik krijg hier niet gauw genoeg van, dus veel foto's.

Tenslotte belandden we weer in aardse sferen toen we beneden in de voormalige keuken aankwamen.
Tot slot nog een link naar de Nederlandse wikipedia die ook best veel informatie geeft over Corvey:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Abdij_van_Corvey