Terugblik op onze kampeerreis door het noorden en midden van Frankrijk

In mei-juni 2025 hebben we met de caravan weer een rondritje door Frankrijk gemaakt. Deels naar min of meer bekende plaatsen en streken, deels naar nieuwe oorden.

We begonnen onze vakantie evenals de laatste keer in september in Le Crotoy aan de Baai van de Somme., mede omdat we graag het Parc du Marquenterre wilden bezoeken. Evenveel hebben we weer genoten onze fietstochten langs de moerassen bij Le Crotoy zelf en naar Saint-Valéry-sur-Somme. Ook hebben we dit keer een uitstapje gemaakt naar Le Tréport, het kleurrijke Mers-les-Bains en Eu.  

Voor onze volgende pleisterplaats hebben we gekozen voor Falaise in Normandië. Aan de voet van het kasteel van Willem de Veroveraar was de municipal goed voor een paar nachten verblijf. Het kasteel was een bezoek zeker waard, evenals het oorlogsmuseum Mémorial de Falaise. De prachtige omgeving van Suisse Normande biedt een vredig evenwicht en gelegenheid tot fietsen en wandelen, maar wij hebben het bij een autorit gelaten.

In het midden van Frankrijk - Centre-Val de Loire - ligt het regionaal natuurpark de Brenne, ook wel het 1000-merengebied genoemd. Op de grote massa vakantiegangers zal dit geen aantrekkingskracht hebben, maar des te meer op natuurliefhebbers, rustzoekers en vogelaars. Wij hebben een aantal mooie fietstochten gemaakt langs verschillende observatiehutten en door bossen en visvijvers en een heerlijke week op de camping van Rosnay doorgebracht.

Vichy leek ons een mooi tussenstation voor onderweg terug naar het noorden en een prettige afwisseling op de natuurlijke stilte van de afgelopen week. Dat werd zeker geen teleurstelling! Mooie thermenstad met prachtige parken en een rijke variatie aan architectuur, de thermen en gezellige winkelstraten. Gelegen in de landelijke omgeving van de Allier en de heuvels met o.a. het koninklijke kasteel van Randan. Een plaats die ook weer goed was voor een week ontspannen vakantieplezier van struinen, slenteren, fietsen, terrasjes en heerlijk eten. 

De terugreis bood ons gelegenheid om nog even aan de Bourgogne te ruiken. Op elk van onze verblijfplaatsen hadden we wel een nacht en/of dag regen gehad en onderweg naar Chagny was het ook niet droog gebleven. De regen had op de camping voor behoorlijk modderige plekken gezorgd, maar we vonden er een goed stekkie. En evenals in de afgelopen weken, kwam ook hier de volgende dag de zon weer tevoorschijn. Na de glans van Vichy was het even omschakelen in dit oude wijndorp. Maar de druivenstokken in de groene heuvels stonden er goed bij en een weldadige proeverij van rode Santenays brachten ons in de stemming om weer eens terug te willen naar de Bourgogne.

 

Maar nu eindigden we onze vakantie met een natte tussenstop in Liverdun om via de familie in Maastricht naar huis te gaan. Het was mooi geweest.

Le Crotoy en fietsen naar Saint-Valéry-sur-Somme

Le Crotoy is echt een aardige verblijfplaats. Het heeft niet de allure van Saint-Valéry-sur-Somme, aan de overkant van de baai, maar ook hier tref je her en der villa's in de streekeigen bouwstijl aan. Het dorp is gezellig met tal van leuke winkels en allerlei restaurantjes en terrasjes. En de vis is vers! Voor de dagelijkse boodschappen kun je in een supermarkt terecht, maar er is ook nog 1 echte slagerij. Daar sta je op zaterdagochtend voor het weekend tot buiten in de rij! 

Op twee dagen in de week verzamelt Jeanne d'Arc aan de haven de marktkramen om zich heen. Het is een leuke markt met een groot divers aanbod. En als altijd val ik voor de kleuren en geuren van het marktleven. En natuurlijk de Franse kaas! Wat kan het ware vakantiegevoel nu beter oproepen dan het proeven en praatje met de kaasboer en later op een bankje aan de boulevard spontaan nuttigen van dat verse stokbroodje met de nieuw verworven lekkernijen, vers van het zakmes!

Ook het gebied rond de sluis had een onmiskenbare aantrekkingskracht, omdat we hier vorig jaar zoveel watervogels hadden gezien. Daarin werden we nu echter teleurgesteld, want aan de landzijde zagen we in plaats eilandjes met vogels baggermachines en vrachtwagens. Praktisch het hele gebied achter de sluis lag bijna droog en het leek of er zand van een paar honderd meter verderop in de waterplas achter de sluis werd gestort. Uit een gesprek van een van de werkmensen begreep ik later dat de kracht van het water dat bij opkomend hoogtij door de sluis binnenkolkt, de geul daarachter steeds verder uitdiept. Dat werd dus aangepakt. Verder heb ik het gesprek niet gevolgd, want wij gingen naar Saint-Valéry. 20° zon en windje, heerlijk weer voor een fietstocht. Vorig jaar hebben we dit gereden om het leuke toeristenplaatsje te verkennen, dit keer zijn we voor de stad het fietspad naar Le Hourdel ingeslagen. 

Dat plaatsje ligt aan de overkant van de baai, tegenover Le Crotoy. Het fietspad volgde de autoweg en dat werd zo saai dat we de laatste 7 km gelaten hebben voor wat ze waren. Omgedraaid dus en het eerste het beste zijweggetje naar Saint-Valéry ingeslagen. Kleurige rood-gele velden van papavers plus een soort rode klaver en koolzaad. Aan de andere kant een glooiend veld met vlas, dat in de komende dagen een helderblauw tegenwicht zou gaan bieden. Dit keer fietsten we recht op het centrum af en vierden lunchtijd met ieder een mosselpannetje. De mosselen zijn in dit seizoen meer mosseltjes, maar daarom niet minder smakelijk op een zonnig terras! Daarna hebben we nog wat rondgebanjerd op het uiterste puntje bij de baai, Cap Hornu, voordat we terugfietsten naar onze camping. Geen nieuwe ontdekkingen, maar wel een heerlijke fietsdag met ruim 60 km op de teller.

 

Een zonsondergang in Le Crotoy. Het zal hier zomers drukker zijn, maar nu vonden wij het heerlijk rustig, maar niet ongezellig in en rond het stadje.

Marais de la Bassée bij Le Crotoy

Van Camping Les Aubépines is het fijn fietsen naar Le Crotoy. Vanaf Saint-Firmin voert een weg met een apart naastliggend fietspad tussendoor het meer van Saint-Firmin met enige bebouwing en het natuurgebied van de Marais de la Bassée. Vorig jaar in september hebben we hier al een paar keer tot genoegen gefietst, dit keer konden we genieten van het broedseizoen en dat gaf toch weer een ander beeld.. Op een verbindingsdijk en enkele eilandjes zaten heel veel kokmeeuwen op hun oppervlakkige nesten en dat gaf natuurlijk ook veel bedrijvigheid in de lucht. Er was een zwanennest vlakbij het fietspad. Dacht ik eerst dat de zwaan nog zat te broeden, een paar dagen later zagen we 6 flinke kuikens (pullen). Een ander nest verderop was aanvankelijk bezet, maar later volledig verlaten. Blijkbaar waren die al weer een stapje verder.

Heel veel runderen, ook met jongvee, in en rond het water. In het gebied zagen we steevast grote en kleine witte reigers en koereigers. Twee steltkluten landden tussen de grote dieren. Een enkele casarca leek me een wat vreemdere eend in de bijt. Twee bergeenden legden elkaar niet al te vriendelijk het vuur na aan de schenen, te land te water en in de lucht. 

Het water was woelig van paaiende vissen, een beverrat stak de kreek over voor een lekker hapje groen aan de overkant - zonder al te veel schroom vanwege ons pottenkijkers. Kwikstaartjes aan de waterkant, heel veel zwaluwen in de lucht en snel scherend over het water, mussen in de bosjes. 

Vorig jaar vertelde ik al iets over de speciaal voor deze streek gefokte Hensonpaarden. Dit keer hebben we een poos staan kijken naar een twee van deze dieren, die elkaar achterna zaten en een stevig potje stoeien ten beste gaven. Dat ging niet zachtzinnig toe en ik vroeg me wel af of deze voorjaarskolder puur dollen was of misschien ook meer competitief. In ieder geval prachtig om te zien en later stonden ze rustig naast elkaar aan de waterkant te drinken.

Toen we een keer terugfietsten was een lepelaar vlakbij het fietspad aan het fourageren en ook daarvoor zijn we van de fiets gestapt. Hij stapte kloek door het ondiepe water, kop en snavel schoten heen en weer, maar toen hij vlakbij het nest van een meerkoet kwam, werd hij teruggefloten door een agressief naderende wederhelftkoet. Dat maakte overigens niet zoveel indruk. De veren van de lepelaar stonden weliswaar overeind, maar dat kwam door de wind. Prachtige watervogels!

Een fietspad, dat de natuur zo dichtbij brengt!