Vichy : verrassend en frivool

Na de parken, de bronnen en baden vervolgden we onze Vichy-verkenning voorbij het casino en de Source de l'Hopital in de richting van een kerktoren, die boven alle gebouwen uitstak en ons bijzonder intrigeerde. Zo kwamen we in de oude wijk - Le vieux Vichy. Hier stond vanaf begin 18e eeuw de oorspronkelijke Sint-Blasius parochiekerk met een beeldje van de Zwarte Maria. Maar begin 20e eeuw werd deze kerk veel te klein en werd het initiatief genomen om een grotere kerk te bouwen. 

Zo is in de jaren 20 en navolgende jaren een indrukwekkend art-decogebouw ontstaan, waarin de oude Saint-Blaise is geïntegreerd. De lokkende klokkentoren is nog helemaal niet zo oud, in feite pas in 1956 voltooid. Het gebruik van gewapend beton, destijds revolutionair, en de strakke vormen van de architectuur staan in een verrassend contrast met het rijk gedecoreerde interieur. Kleurrijke muurschilderingen, glas-in-loodramen, mozaïeken en materialen als marmer, onyx, lapis lazuli etc. In de oude Saint-Blaisekapel staat in alle eenvoud het beeldje van de Zwarte Maagd. Voor meer geschiedenis en het verhaal van Maria verwijs ik graag weer naar Vichy mon Amour.

De VVV (omgeving Parc des Sources) geeft een stadsplattegrond en mooi informatiemateriaal. Wij hebben evenwel geen vaste wandelroutes gevolgd, maar we zijn een beetje kriskras door de omgeving richting Rue Clemenceau gelopen. Vichy staat bekend om zijn belle epoque architectuur, maar wij vonden er een rijke mengeling van verschillende bouwstijlen. Ogenschijnlijk heel gewone straatjes blijken een aaneenschakeling van villa's te zijn, waar je herhaaldelijk wordt verrast door onverwachte elementen en waar je eigenlijk voortdurend omhoog moet kijken om al die vrolijke gevels en details te ontdekken. 

Terug bij de Rue Clemenceau : een belangrijke verkeersader in het verlengde van de Pont de Bellerive, maar ook een drukke winkelstraat. Rechts en links veelal autovrije winkelpromenades en aardige passages met allerhande leuke winkels, eetgelegenheden en terrasjes. 

Hier vind je ook de Eglise Saint-Louis, in opdracht van (en betaald door) Napoleon III gebouwd en ingewijd in 1865. In de afgelopen jaren is de kerk flink gerenoveerd en het plein Saint-Louis heeft eveneens een moderne en frisse facelift gekregen. Opvallend vond ik o.a. de lange muurschildering in het koor. Achteraf leerde ik dat het van dezelfde schilder als van de fresco's in de thermen is nl. Alphonse Osbert. Meer informatie op : https://www.vichy-patrimoine-mondial.com/patrimoine/eglise-saint-louis/

Vanaf de Place des Chemins met de fiets terug naar Allier-kade, de dijk en het fiets-wandelpad langs de Allier en het Parc Kennedy, waar we onze verkenning van Vichy begonnen zijn. We hebben er van prachtige dagen genoten - meestal in de zon, soms met dreigende luchten aan het eind van de middag die een prachtig lichtspel opleverden en soms ook wel een regenbui. Een regenachtige maandag hebben we goed besteed aan een uitstapje naar het kasteel van Randan.

De laatste avond konden we net op tijd bij de eerste dikke spetters het restaurantje bij de roeiclub induiken, maar toen zijn we niet meer droog thuisgekomen. Geen probleem: de voortent lag al droog ingepakt en we konden woensdag 4 juni vlot onze tocht terug naar het noorden voortzetten : Chagny was ons doel.

Vichy, een kuuroord dat bij de tijd blijft

De warmwaterbronnen van Vichy waren al bekend bij de Romeinen, maar het was ten tijde van Napoleon III (tweede helft 19e eeuw) dat de stad uitgroeide tot een kuuroord met grandeur. De Bonapartes kwamen graag in Vichy en zo kwam het dat hij de stad een enorme impuls heeft gegeven. In zijn kielzog kwamen de adel en de beau monde uit Parijs. Ze kwamen niet alleen om te kuren maar ook voor de luxe van het vermaak: flaneren, de opera, het casino... Napoleon gaf opdracht tot een breed en overzichtelijk stratenplan en de bouw van een treinstation om een rechtstreekse verbinding met Parijs mogelijk te maken, evenals de bouw van een paar villa's waar hij en zijn gevolg een eigen onderkomen hadden en de aanleg van twee parken. Echter niet dan nadat hij een stevige dijk had laten opwerpen tegen de grillige waterstanden van de Allier om al die investeringen veilig te stellen. De moerassen maakten plaats voor het Parc Napoléon en omdat de keizer er meteen van wilde genieten liet hij er volwassen bomen van elders planten. 

Aan het eind van de dijk en het park is een bruggetje over de parkvijvers dat toegang geeft tot Boulevard des Etats-Unis. Aan de overkant zagen we meteen het complex van de Thermes les Dômes. Oriëntaalse invloeden geven het gebouw een exotisch uiterlijk, het is in 1903 in gebruik genomen. 

De centrale hal is toegankelijk voor alle publiek, maar werd blijkbaar flink onderhanden genomen. De fontein stond droog en de vloer was kaal, maar de fraaie fresco's van Alphonse Osbert en het mooie plafond konden we wel bewonderen. De veelsoortige helende en weldadige behandelingen in de thermen door de jaren heen ontdeden de muren van hun kaalheid - interessant, niets onthullend en niet zelden grappig. Niet alleen het thermengebouw maar ook de Galerie Napoleon daartegenover en delen van het Parc des Sources waren onder constructie. In het park worden maar liefst 300 nieuwe bomen aangeplant voor een koeler en groener stadspark. Er wordt gerestaureerd en gemoderniseerd. Vichy heeft sinds Napoleon niet alleen glorietijden gekend - denk alleen maar aan WOII, een apart hoofdstuk in de geschiedenis. Maar door de jaren heen heeft de stad zich steeds weer weten aan te passen aan de eisen van de nieuwe tijd en nieuwe generaties. In het openingsjaar van het grote thermengebouw 1903 werd uit glas en metaal de Hall des Sources opgetrokken op de plaats waar vier bronnen ontspringen. In 1928 kreeg het gebouw het glazen art-deco-dak. Net als vele anderen hebben wij hier een waterflesje gevuld met bronwater, al was het maar om te proeven. Sinds 1971 kan iedereen hier vrijelijk water tappen uit een van de kranen, ook uit de Célestinebron. Ook hier vinden we weer veel informatie over de historie en de bronnen.

De prachtige zuilengalerijen die de scheiding markeren tussen park en stadscentrum, bieden bescherming tegen zon en regen, maar ze zijn ook een lust voor het oog. Via het Parc des Sources, waar we heerlijk op een bankje een broodje hebben genuttigd, zijn we naar de Opera en het Casino gelopen. Onze fiets hebben we achtergelaten voor een verdere wandeling de binnenstad in.

Om het verhaal van Napoleon hier af te ronden voordat we verder de binnenstad inlopen : tussen 1863 en 1864 liet de keizer voor hemzelf en de zijnen zes chalets bouwen in een mengeling van Zwitserse en koloniale architectuur met houten galerijen en gedecoreerde balkons. Ten behoeve van zijn privacy zijn de balkons van de keizersvilla naar het park gericht. Deze Bonapartetelg heeft veel voor de opwaardering en economische ontwikkeling van Vichy betekend. Hij heeft dus wel een borstbeeld in zijn eigen park verdiend! En vandaag de dag wordt er nog steeds geflaneerd en genoten van wat de parken aan de Allier te bieden hebben aan rust, sport- en recreatiefaciliteiten.

Vichy my Love is een mooie website met veelsoortige informatie. O.a. uitgebreid over de historie van Vichy : https://vichymonamour.fr/decouvrir/envie-de-ville/unesco-vichy-reine-des-villes-deaux/le-patrimoine-mondial-de-vichy/historical-route-vichy-2000-years-of-history/

of over (de architectuur van) diverse wijken : https://vichymonamour.com/discover/city-envy/resort-architecture/

Onze Vichy-verkenning zetten we voort in de volgende post.