Dentelles de Montmirail en Beaumes-de-Venise, een rondrit.

We zijn al zo vaak in deze Rhônestreek geweest, maar de Dentelles de Montmirail hebben we tot nog toe alleen nog vanuit de verte bewonderd. Dat gemis gingen we op deze 14e september goedmaken. Van Cairanne reden we (met de auto dit keer!) naar Vacqueyras en vandaar naar Beaumes-de-Venise. De D90 naar Lafare, Suzette en tot slot Malaucène biedt alle mogelijkheden om van dit mooi wijn- en natuurgebied te genieten. Maar voor wie meer wil en kan, zijn er ook tal van wandelroutes van verschillende niveaus en lengtes. Wij hebben het bij een autorondrit gehouden. 

Overal waar we reden kwamen we de tractoren van de wijnboeren tegen. Bij Vacqueyras was men aan de druivenoogst begonnen. In Beaumes-de-Venises verzamelde een tractor een rijtje auto's achter zich op de smalle platanenweg die het dorp in voerde. In het dorp konden we de auto gemakkelijk op de grote parkeerplaats kwijt en zijn we door de poort naast de oude kerk het oude dorp ingelopen. Beaumes is tegen de flank van de heuvel gebouwd, naar de zonzijde, beschermd tegen de mistral. De huizen binnen de stadsmuur bestaan vaak uit meerdere verdiepingen. Vroeger werd de benedenetage gebruikt voor de dieren en de opslag van werktuigen etc. Als het huis vergroot moest worden, ging dat in de hoogte. Zo zijn de smalle sfeervolle straatjes ontstaan waar wij nu doorheen liepen. Een pleintje met een fontein,  een platanenpleintje met een bankje, bloemen en een zitje tegen de gevels. Een Grand'Rue die niet groot was maar wel uitzicht bood op de heuvel en de ruïnes daar boven. 

De D90 volgt min of meer het riviertje (de Salette of de Brégoux?) stroomopwaarts. We zagen op de berghellingen nogal wat percelen, waar vermoedelijk bosbranden hadden gewoed. Voor het dorp Lafare staken we een ander stroompje over: de Riaille de Suzette. Het was een mooie omgeving en er schijnen ook vanuit Lafare verschillende wandelroutes te zijn o.a. naar de watervallen van St. Christophe.

Het is een smal weggetje dat vanuit Lafare omhoog voert naar de Dentelles. Op verschillende plaatsen kun je echter parkeren en van het fraaie en weidse uitzicht genieten. 

Zo stopten wij bij de site de St. Christophe. Er is nu nog alleen een smal voetpad door de garrigues, maar in vroeger tijden liep hier de doorgaande weg van Malaucène naar Lafare. Bij deze bergtop en de waterval was het oorspronkelijke dorp Lafare totdat de volledige plundering en massamoord op de bevolking in de 15e eeuw daar een eind aan maakte. Nu rest nog slechts de ruïne van een kapel. 

Al deze wijngaarden vallen onder de Gigondas appelation. Er was een caveau voor dégustation, op dit moment gesloten evenwel. Wij reden weer verder.

We naderden de col bij Suzette (bijna 400 m.). Wazig tegen de felle wolkenlucht tekenden de grillige en hoogste toppen (732 m) van St. Amand zich in de verte af. Ook Suzette hebben we bij deze gelegenheid niet bezocht, na een korte stop gingen we weer verder. 

Na een stevige afdaling bereikten we Malaucène en vandaar volgden we de D938 via Barroux tot de afslag naar Beaumes-de-Venises. Het was een mooie verkenningstocht, waarvoor we zeker de tijd hebben genomen. Met wat meer tijd voor de verschillende locaties en een stukje wandelen valt er zeker nog meer te genieten. Genoeg reden om weer eens terug te komen.

 

 

Fietsen in de Côtes-du-Rhône rond Suze-la-Rousse en Ste. Cécile-les-Vignes

Opnieuw pakten we onze e-bikes om vanuit Ste Cécile een rondje in de omgeving te fietsen. Dit keer kozen we in ons dorp een zijstraatje westwaarts naar Lagarde-Paréol. Zoals eerder gezegd: alles staat  hier in het teken van de wijnbouw. Dwars door de wijngaarden van de vallei reden we tot de weg omhoog de heuvels rond Uchaux op leidde. Wij sloegen ergens linksaf een landweggetje in vanwaar we een fraai uitzicht hadden over het land vanwaar we gekomen waren tot aan de bergen. Helemaal rechts zagen we de verre kartelranden van de Dentelles de Montmirail.

Lagarde-Paréol ligt niet zo hoog, maar we moesten toch aantrappen om de oude kern bovenop de heuvel te bereiken. Van oudsher werden er schapen gehoed in deze omgeving. Nu zijn er wijngaarden, statige cipressen, oude olijfbomen, het Bois de la Montagne en flinke bossen met oude steeneiken. En we weten inmiddels waar die goed voor zijn: truffels! Huizen en muren van natuursteen, een oorlogsmonument, bloemen en bloeiende bomen en bossen bloeiende klimop waar vlinders en massa's bijen zich tegoed kwamen doen aan de nectar. En passant het pad van de poëet, en op de Place de l'Eglise het aardige 16e eeuwse kerkje van St. Antoine en een kruis omstrengeld door wijnranken.

De grootste verrassing was wellicht het romeinse Oppidum op de top van de heuvel. Vanaf het kerkpleintje via een trap omhoog kwamen we op dit hoogste punt, waar een oriëntatietafel bezoekers uitleg geeft over de verschillende punten in het weidse uitzicht. Van de Mont Ventoux, de voor-Alpen, de Luberon tot de Dentelles.

Een steil weggetje leidde naar de lagere delen van het dorp en vandaar fietsten we langs bosranden en wijngaarden naar Rochegude. Ook hier fietsten we weer omhoog het dorp in en reden daarbij rechtstreeks op het kasteel af dat boven de weg uit torende.Tegenover het kasteel en de Eglise Ste Anne hebben we onze fietsen geparkeerd en op ons gemak rondgekeken. 

De toren dateert uit de 11e eeuw en is het oudste deel. Het kasteel zelf werd in de 17e eeuw aangepast en begin 20e eeuw nog eens. Tegenwoordig doet het dienst als hotel. Het kasteel domineert de overige mooie huizen van natuursteen en Provençaalse kleuren in de bovenstad. In het stadje is ook nog een mooie fontein met een wasplaats, beschermd monument. 

        

Vanuit Rochegude reden we weer door de Rhonevallei. Van verre zagen we al het kasteel van Suze-la-Rousse. In de voorgaande dorpen kon je een kanon afschieten, we waren er bijna niemand tegengekomen. Maar in Suze was op deze zondag een grote vlooienmarkt en daar hebben onszelf op een heerlijk koel biertje getrakteerd voordat we het laatste traject terug naar Camping Rives de l'Aigues aanvingen. Over het kasteel van Suze heb ik in 2018 uitgebreid geschreven: https://renrreizen.blogspot.com/2018/08/het-kasteel-van-suze-la-rousse-drome.html