Centraal Portugal: Coïmbra, de bovenstad

Voor onze verkenning van Coïmbra hadden we geen plan van bezienswaardigheden gemaakt. Alleen een bezoek aan de Joanina bibliotheek bij de universiteit was een wens en daarom kozen we deze als eerste doel. De universiteit is een van de oudste universiteiten van Europa; gesticht eind 13e eeuw, een aantal keren tussen Lissabon en Coïmbra verhuisd, maar sinds 1537 definitief in Coïmbra gevestigd. Daarnaast tamelijk uniek: gehuisd in het Koninklijk Paleis. En dat lag op de top van de heuvel, dus dat werd klimmen en traplopen! Zo konden we meteen kennis maken met de oude stad. De Igreja de Santiago bevond zich op onze weg: Romaanse bouwstijl, oorspronkelijk daterend uit de 12e eeuw en één van de oudste bouwwerken in dit gebied. De nieuwe tijd stelt nieuwe eisen: op veel plaatsen in de bovenstad lagen de straten open en werd gewerkt aan het leggen van kabels. Maandagochtend, het was nog stil in de stad.

 

Ingepakte gebouwen: geen kunstwerk van Christo, maar er waren diverse renovaties gaande. Op het plein voor de poort waren veel studenten in traditionele outfit actief, maar het was ons niet geheel duidelijk waar het om ging. Door de poort kwamen we op het grote "schoolplein", Pátio das Escolas. De ticketverkoop bleek evenwel op een paar straten afstand van de paleisgebouwen. Wij waren niet de enigen die terug moesten lopen en zoeken naar de juiste locatie. Een e-ticket is dan wel zo handig. Voor de Joanine bibliotheek geldt een tijdslot en het is zorg om wel op tijd te komen, anders is je beurt voorbij!

Terug op het plein hadden we nog een paar minuten om de gevels te bewonderen, de klokkentoren, het paleis dat in de steigers stond en te genieten van het mooie uitzicht over de benedenstad en de Mondego rivier.

Met de groep van 10.30 uur werden we toegelaten tot de bibliotheek: via de bibliotheek van de universiteitsgevangenis naar de Joanina bibliotheek. Prachtige bibliotheek met fraaie plafonds, veel houtwerk (eikenhout omdat dat het best bestand is tegen insecten) en bladgoud en boeken van onder tot boven, allemaal van voor 1800. Geen foto's, dat was niet toegestaan. Jammer dat je maar 10 minuten de tijd krijgt om hiervan te genieten. Dat laat eigenlijk geen ruimte om de toelichting via de QR codes te consumeren. De website biedt foto's en informatie:

https://visit.uc.pt/en/space-list/joanina

Rechts van de bibliotheek kwamen we bij de Capela de Sāo Miguel. Het is een kleine, maar schitterende kapel, oorspronkelijk van de eerste koning van Portugal (12e eeuw). De huidige kapel is het resultaat van renovaties in de 16e eeuw. Indrukwekkend schilder- en tegelwerk, een mooi barok orgel. Ook hier was de toegang geregeld om de kapel niet vol te laten lopen, maar zonder tijdslot of limiet. En dat is maar goed ook, want je raakt niet snel uitgekeken.

 

Bezoekers in korte broeken, studenten in vol ornaat, iedereen en alles liep in het paleis door elkaar. Bijzonder sfeertje. Rob vroeg een van de meisjes waarom zij in hun traditionele kleding liepen. Dat bleek voor verkiezingen te zijn - voor de studentenraad of iets dergelijks. Dat verklaarde de nogal opgewonden stemming in en rond het gebouw. Prompt deed de studente haar mantel af en sloeg hem Rob over de schouders (beetje klein?) en ik moest een foto maken. Zo spontaan! 

Door de jaren heen is het paleis omringd door vele nieuwe gebouwen waarin de diverse faculteiten zijn gevestigd. De botanische tuin behoort eveneens tot de universiteit. Deze is vrij toegankelijk voor publiek om er in alle rust te verpozen en van de fraaie aanleg en grote verscheidenheid aan planten en bloemen uit de hele wereld te genieten.

Vandaar liepen we terug naar de binnenstad, d.w.z. alleen de bovenstad om onze voeten een beetje te sparen. Een heerlijke lunchplank in een van de straatjes hielp daarbij ook goed! De gehaakte doeken hingen inmiddels overal in het straatje als spinnenwebben tussen de gevels en filterden het zonlicht in fijne patronen op de straat. 

Na een dag rondsjouwen was het heerlijk chillen met een glaasje wijn in de schaduw van ons terras, voordat we de avond afsloten in de stad. Coïmbra is een universiteitsstad en dat merk je aan de gezellige en ongedwongen sfeer, de vele en veelsoortige restaurantjes, bars en terrasjes en altijd wel ergens een straatconcert. Het is goed dat het toerisme weer op gang komt om een boost te geven aan de vrijetijdseconomie. Er is nog veel meer te zien en te beleven, maar wij gaan morgen weer wat verder noordwaarts en terug naar de kust. 

https://rondreizenportugal.com/over-portugal/lissabon-porto-coimbra/coimbra/

https://www.visitportugal.com/nl/NR/exeres/DEEF4334-BEC4-47F0-8365-0FA1D419AF1B

Centraal Portugal: Coïmbra

Van onze tussenstop in Alcobaça zijn we via de A8 en de A1 naar Coïmbra gereden. Ons appartement bevond zich in een smal, steil straatje. In reviews hadden we al gelezen dat het lastig parkeren zou worden, maar we hadden het geluk dat we op zondagmiddag aankwamen, waardoor we voor de deur konden insteken. Voor Rob is een beetje steil parkeren geen probleem. Dit straatje is een van de weinige in de omgeving zonder betaald parkeren: de wegsleepauto haalt de draai toch niet! Dus op werkdagen zoeken veel automobilisten hier een krap parkeerplaatsje. Onze auto stond en bleef staan tot vertrek. Het stadscentrum was op loopafstand.

Het leukste aan deze lodge was het diepe terras met een zitje voor het ontbijt, maar ook een heerlijke relaxhoek in de schaduw onder de pergola met druiven, sinaasappel-, citroen- en limoenbomen. Verbazingwekkend wat ze in zo'n dichtbebouwde stad met wat groen kunnen doen! 

Het lijken abrikozen, maar onze gastvrouw vertelde dat deze boom familie van de roos is, een soort mispel. De vruchten zijn eetbaar. We hadden deze bomen ook in Obidos gezien en er zouden er nog vele volgen. De vruchten herkenden we later ook in de supermarkt.

Korte tijd later vonden we onze weg naar het stadscentrum

Een zijstraatje naar beneden lopend, kwamen we bij de trappen tegenover de tuin van het Manga-klooster uit. In feite zijn alleen nog de opvallend gele koepel met vier torens, de fontein en vijvers over van het Renaissance klooster. Met beneden rechtsaf en iets verder oversteken, kwamen we in het centrum van de stad. Het gemeentehuis, de Santa Cruz-kerk, een fontein op een groot plein en een brede en gezellige winkelstraat. 

Het centrum van Coïmbra bestaat uit twee stadsdelen: de benedenstad (baixa) buiten de oude stadsmuren en de bovenstad (alta), het oude historische centrum. De Torre de Almedina was oorspronkelijk onderdeel van de middeleeuwse stadsmuren en geeft toegang tot de oude stad. We vonden er een gezellig pleintje met een terrasje waar we te midden van de lokale bevolking een eenvoudige maaltijd hebben gesnackt. Zó gezellig en gemoedelijk: mensen ontmoeten elkaar hier op het pleintje en staan geanimeerd te praten of zitten op de traptreden met een lekker ijsje van de ijssalon. Er waren verschillende straatmuzikanten die de gezelligheid verhoogden, maar niet het niveau zouden halen van het achtergelegen fado-café! Daar stond het mooie bronzen standbeeld van de Tricana van Coïmbra. Tricana is een bekende figuur, ook in de Portugese literatuur en fado: een meisje van eenvoudige komaf, gekleed in zwarte rok, schortje, een blouse en een sjaal op haar hoofd en schouders. Ze ging water halen in de rivier de Mondego en had daarom altijd een kruik van klei of tin bij zich. 

We liepen nog even door de smalle straatjes, waar jonge vrouwen met elkaar bezig waren om gehaakte doeken tussen de gevels te hangen. Die waren gehaakt door oudere vrouwen, zo vertelden ze. Handwerk als zonwering. De volgende dag zouden we gebruiken om er meer van te zien en de oude stad verder te verkennen. Kijk met ons mee:https://renrreizen.blogspot.com/2022/07/centraal-portugal-coimbra-de-bovenstad.html