Suisse-Normande

"Zwitsers Normandië", een natuurgebied ten westen van Falaise. Wie hier bergen verwacht, komt bedrogen uit, maar het is wel een markant landschap dat zich van de rest van Normandië onderscheidt. De toppen zijn nergens hoger dan 300 m, maar rivieren zoals de Orne hebben kloven uitgesneden en met veel steile hellingen en groene valleien is het landschap wat ruiger . 

 

Wij hebben een deel van de toeristische route gereden (met de auto!). In Pont d'Ouilly kwamen we bij de Orne. Voor tal van outdoor-activiteiten kun je hier goed terecht en  het is een prima uitvalsbasis om Suisse-Normande te verkennen. Wij hebben vanaf de brug in het centrum even staan kijken naar een groep jonge kanoërs die hier een watervalletje moesten passeren. Dolle pret natuurlijk! Behalve een geweldige bakkerij was er in het dorp vrijwel niets geopend op deze maandagochtend, maar wij konden met een lekker hapje voor onderweg weer verder op onze route: steil omhoog en omlaag over kronkelende smalle landweggetjes, omzoomd door hoge heggen en door kleine dorpjes met kleine oude kerkjes.

Clécy Capitale de la Suisse-Normande, vermeldt een groot bord in het centrum van het stadje. Een fleurig dorp met een mooi plein met fontein, de mairie, het museum van de postimpressionistische schilder André Hardy, een oorlogsgedenkteken en een grote kerk waarvan het oudste deel uit de 15e eeuw stamt. 

Clécy is charmant stadje om te verblijven en biedt naast fietsen en wandelen tal van sportieve outdoor-activiteiten in de mooie omgeving. 

Wij genoten van het afwisselende landschap met ons autoritje langs hoge weiden en verre kliffen en oud erfgoed. De weg ging omhoog. Met een picknick in de berm tussen de wuivende granen, klaprozen en vergezichten onderbraken we ons tochtje 

We stegen nog een weinig en stopten nog een keer uitgebreid op een plaats waar schrale graslanden vol margrieten en andere wilde bloemen, begrensd door ruig struikgewas en loofbomen mij weer uit de auto lokten. Een klein stukje verder bereikten we de grote parkeerplaats op het Pain du Sucre, een van de hoogste punten van de Suisse-Normande. Zou het Suikerbrood zijn naam danken aan al die witte margrieten die nu volop bloeiden?! Die parkeerplaats was nu bijna leeg, maar zal ongetwijfeld een nuttige functie vervullen als hier groepen parapenters en wandelaars komen. Wij genoten in alle rust van de bloemen, de vlinders, de vogels, een torenvalkje dat opvloog uit een boom en de geweldige vergezichten naar alle kanten.

 Terug in het dal, terug in de bewoonde wereld. Meslay, katholieke kerk 13e, 14e eeuw en later. De gevelsteen met het heilige kruis, daaronder de inscriptie Domus Dei 1773 en daaronder de St. Jacobsschelp, die erop duidt dat dit een doorgangsplaats was op de pelgrimsroute naar Santiago de Compostela.

Weer iets verder Villers-Canivet met de monumentale Eglise Saint-Vigor. met het oudste restant uit de 12e eeuw. 

Na deze stop vonden we het mooi geweest en zijn we via de vlotste route naar Falaise teruggereden. 
Het was een prachtige zonnige dag - met veel autorijden, maar we hebben ook veel gezien - en we hebben deze heerlijk buiten in de luwte voor de caravan afgesloten.

Een leuke website: https://frankrijk.nl/la-suisse-normande-calvados-normandie-tips-fietsen-wandelen-outdoor/